विराटनगर, पुष १४
निरज बस्नेत
१४ फ्रेब्रुअरी , २०६४ साल सोमवार विहान ७ः२५ बजेको शुभ साइत, आई लभ यू बाट शुरुवात ।
मेरे जीन्दगी के मालिक मेरे दिल पे हात रख दो, तेरे आने के खुशी मे मेरा दिल मचलता जाए । थाहा छ तिमी आउँछौं मलाई भेट्न भन्ने कुराले म कति धेरै खुशी भएकी थिए ।
म तिमीसँग फोनमा कुरो गरेर रुममा आउँदा यो माथिको गीत दिदैरहेछ , बा मेरो त खुशीको सिमा नै रहेन । मेरो मनभित्र रमाएर नाचिरहेको छ ।
कस्तो हुन्छ होला तिमीसँग यत्रो दिन पछाडी भेट्दा, कस्तो हुन्छ होला उसलाई देख्दा, हामीबीच कस्तो–कस्तो कुरा हुन्छ होला, उसलाई देख्नेवितिकै मेरो रियाक्सन कस्तो हुन्छ होला, म त लजाउँछु होला । उसले मलाई हेर्ने वितिकै अनि धेरै बेर उ पट्टी फर्केर हेर्दिन होला । हतारहतार खाना खाएँ र भाडाँ पनि माजिसके । फ्रेस भएर बसे । कम्प्युटरमा मिठो–मिठो गाना हाले र सुन्दै तिम्रो वेट गर्न थाले । म आजको जस्तो खुशी, आज जस्तो फिल भैरहेको छ, मलाई त्यस्तो कहिले पनि भएको थिएन ।
यू आर इन माई एभ्री ब्रेथ, बीजी लभ्स यू, आई लभ यू । लभ यू क्रेजी । यू प्लस बीजी एक प्रकारको अलग्गै छुट्टै खुशी थियो मेरो मनमा तिमी आउँछौ ठानेर म वेट गरेर बसिरहे बसिरहे । बाटोतिर हेर्दे तर एक्कासी आयौ तिमी र म झस्किएँ । हामी रुममा आएर गफ गर्न थाल्यौ । आज त मलाई तिम्रो धेरै नजिक भएको जस्तो महसुस भयो ।
तिम्रो मुहार हेर्दा, कुरा गर्दा मैले त सारा संसारलाई बिर्सिसकेको थिएँ । मेरो यति नजिक तिमी भएर कुरा गर्दा मलाई त सपनामा छु जस्तो लाग्थ्यो । घरीघरी हाम्रो मयााको कुरा , फ्युचरको कुरा र हाँसखेल गर्दागर्दे तिमी जाने बेला हुन आट्यो भनेर मेरो मन नरमाइलो मान्दै थियो । म मेरो जानको मुहार एकतालले हेरेर बसिरहेकी थिएँ । तिमी जाने बेलामा म यसोयसो गरेर विदा गर्छु । यो यो कुरा भन्छु जाने बेलामा उसको हात चुमेर म छिट्टै फेरी भेट्नुपर्छ ल भन्छु अनि अरु के के गर्छु होला । उसले पनि मलाई के के भन्छ होला आदि आदि कुराहरु सोचेर म उसलाई नै हेर्दे बसेकी थिए ।
यू कम्प्युटरमा गीत हेर्दे थियो र घरीघरी मलाई हेर्दे थियो । एक्कासी तिमी उठेर म गए भनेर हिड्यौं । मेलै हेल्लो के भो, हिडेको भन्दा यू ल भन्दैभन्दै फर्केर हेरो मलाई । मलाई त केही भन्नै आएन । मैले केके सोचेर बसेकी थिए । तिमी प्लस बिजी फर एभ्री लभ देयर इज लट टू रिसिभ इट । द मस्ट ब्यूटीफुल थिङ क्याननट बी टच एण्ड सिन बट क्यान बी फिल अन द हर्ट । दयाट इज लभ डार्लिङ ।
कमसेकम अव म जान्छु ल धेरै बेर भयो बसेको राती हुन लाग्यो आदी कुरा बसेर नै भनेको भए म केही त भन्दिन थिए होला । बरु मेलै सोचेको कुरा पनि गर्न नपाए मलाई कुनै दुःख हुने थिएन होला । कमसेकम हासी हासी त विदा लिएको भए हुन्थ्यो तिमी । तिमी रिसाएर त्यसरी गयौं मेरो मन कति रोइरहेको छ । तिमीलाई के थाहा , दिनभरी कति हसायौं मलाई । मायालु अनि कति मिठो कुरा सुनायौं । लास्टमा छुट्टीने बेलामा चाहीँ मेरो तिमीसँग यस्तरी विदा हुन्छ भन्ने सोचेकी थिइन । तर के कुरा हुन गयो । यस्तो हुन्छ आजको भेट पछिको इण्डिङ मेलै सपनामा पनि सोचेकी थिइन ।
आज हुन त तिम्रो , तिमी आफै के सोचेर हिड्यौ मैले बुझ्न सकिन । जिस्किएर तिमी यही आज मेरै रुममा बस्ने कुरा गर्दे थियौ । मैले पनि जिस्केको हो भन्ने ठाने । तर तिमीले साच्चिकै बस्ने इरादा राखेको थियौ होला त्यसैले त मेरो नामन्जुरीमा तिम्रो मन दुःख्यो हैन ? मेरो इच्छाविना एक कदम पनि चल्दिन भन्ने मान्छे आज मेरो मजबुरी , मेरो डरको कारण थाहा पाउँदापाउँदै यसो गरेर हिड्यौ म के गर्न सक्छु र । अव रुनबाहेक । द फस्र्ट ड्युटी अफ लभ द लेसन । तिमी गएपछि ढोका लक गरेर म धेरै रोए । किन रोए मलाई नै थाहा छैन । सायद सोचेको विपरीत हुन गयो होला । र, मेरो मनले माया गरेको मान्छेले मेरो मर्म मनको कुरा बुझेन । अरु कस्ले बुझ्ला र भन्ने सोचेर रुन आएको हुनसक्छ ।
कति गाहाे परेको थियो । मेरो मनले तिमीलाई स्वीकार्न । म जस्तो मान्छेलाई पनि कसैले यति माया गर्न सक्छ । म आफै सोच्ने गर्थे । तर म जस्तो मान्छे आज मायाको भुमरीमा फसेर यसरी रुन पनि सक्छ । कसैको लागि मैले सोचेको त के कहिले कल्पना पनि गरेको थिइन । कति रिस्क उठाएर मैले तिम्रो हात थामेकी थिए । त्यो मेरो मनलाई मात्र थाहा छ ।
तिम्रो मायाको अगाडी मेरो हार भएको छ ।
तिमीलाई पनि म धेरै धेरै माया गर्न थालेकी छु । आज तिमी नै मेरो कुरा नबुझी मेरो मन दुखाएर त्यसरी मलाई छाडेर जान्छौ भन्ने म त बाँचेको कुनै अर्थ हुदैन । भोली मेरो एक्जाम छ र अहिले मेरो माइण्ड यति डिस्र्टब छ नि । सायद तिमीले जाने बेलामा हँसाएर विदा लिएको भएँ मेरो माइण्ड फ्रेस हुन्थ्यो होला । केही हुन्थ्यो होला तर तिमी गएपछि मैले ढोका खोलेकै छैन । खाटमा तिमी पल्टेको ठाउँमा पल्टेर रोइरहे । म कपीबाट पाना च्यातेर लेख्न बसे । म र मेरो आजको कहिले बिर्सन नसक्ने क्षण । आई लभ यू । नेभर हेट मी बिकाउज आई कान्ट वियर इट । अल्वेज लभ मी विथआउट लिमिटेशन । विजी विलङस् टू यू ।
साच्चै आजको दिन म कहिले पनि विर्सन सक्दिन । अहिले ८ः३० भएछ । खाना पनि पकाएको छैन । विहानको भाँडा पनि माझेको छैन । अव एउटा रमपम छ । त्यही खान्छु र सुत्छु । तिमीलाई सम्झिदै । भाइले दिदि खाना पकाउनु भएन सोध्दै थियो । म नबोली बसिरहेकी छु । आमाले अहिले भर्खर सब्जी पठाउनु भएछ । र, ढोका खोले । के भयो भनेर सोध्दै हुनुहुन्थ्यो । मैले केही हैन भने । र, फेरी भाई डिस्टर्व गर्न रुममा आयो …….क्रमश…
